Ermenilerin 'millet-i sadıka' konumunun tarihsel arka planı

Ermenilerin tarih boyunca devleti yerel zorbalıklara, kanunsuzluğa ve yobazlığa karşı adaletin temsilcisi olarak gördükleri; bu sadakatin özellikle Safevi ve Osmanlı dönemlerinde sürdüğü anlatılıyor. 1821 Rum isyanı sonrası Rumların ihanetle suçlanıp devlet görevlerinden tasfiye edilmesini fırsat bilen Ermenilerin, Sultan II. Mahmud rejimiyle yakın ilişkiler kurarak “millet-i sadıka” (sadık millet) konumuna geldikleri belirtiliyor. Bu durumun, Ermeni kültürünün değişmez bir özelliğinden çok dönemin özgün siyasi konjonktürünün bir sonucu olduğu vurgulanıyor.