Her savaşın amacı soygun mudur?

Sevan Nişanyan, savaşın temel amacının tarih boyunca mağlup olanların mallarına, doğal kaynaklarına, paralarına, arazilerine ve kadınlarına el koymak olduğunu belirtir. Bu gerçek, aslanlardan şempanzelere kadar hayvan davranışlarıyla da örtüşür. 19. ve 20. yüzyılda zorunlu askerlikle birlikte, ganimet vaadi yerine vatan, millet, demokrasi ve insan hakları gibi kavramların beyin yıkama aracı olarak kullanıldığını; ancak savaşın özünde her zaman doğrudan gasp, borçlandırma veya vergilendirme yoluyla maddi değerlere el koymak olduğunu ifade eder. Savaş, saldırı ve savunma olarak ayrılabilir; savunma birçok ahlak ve hukuk sistemince meşru görülse de, önleyici saldırılar nedeniyle bu ayrımın net olmadığını vurgular. Kadınlara el koymanın ise mutlaka savaş meydanında tecavüzle değil, sosyal hiyerarşi ve kültürel aşağılama yoluyla, alt kültürdeki kadınların üstün tarafa yönelmesi biçiminde gerçekleştiğini ekler.