Osmanlı Elitinin Cumhuriyet Sonrası Sola Yönelmesi

Nişanyan, 1920'lerde İstanbul'un seçkin Osmanlı ailelerine mensup genç aydınların, Kurtuluş Savaşı'na Kemalist rejimle iş birliği içinde katıldığını, ancak rejim kurulduktan sonra Sovyet tarzı bir devrimi idealize ettikleri için muhalefete düştüklerini anlatıyor. 1930'lara kadar İngiltere karşıtlığıyla beslenen bu hayalperest solculuğun, 1950'lerde Demokrat Parti iktidarı ve gelişen kapitalizm karşısında Amerika kötü, Sovyetler iyi şeklinde basit bir denkleme indirgendiğini; artık idealize edilecek bir yanı kalmayan Sovyetler Birliği'ne dahi, kurulu düzene başkaldırının doğal müttefiki gözüyle bakıldığını belirtiyor.