Avrupa'da Yerel Dillerin Canlanması

Tabelaların çoğu çift dilli; banka, emlak, telefon reklamlarında bile İspanyolca değil, bölgenin yerel dili kullanılıyor. İspanyolca ile bu dil birbirine Türkçe-Azerice gibi yakın lehçeler. İspanyolca bilen biri yazıları okuyabiliyor ama artikeller farklı; onlar İspanyolcadaki “el, la” gibi artikelleri kullanmıyor, tıpkı Portekizliler gibi. Hatta bu dili “Portekizce” diye anınca kızıyorlar, bağımsız bir dil, “vatan millet sakarya” edasıyla konuşuyorlar. Şehirlerde, “bu evde şu meşhur şahıs doğdu” türünden tabelalar oluyor; hemen hepsi bölgenin ünlü şairlerine atıf yapıyor. Yani belirgin bir yerel milliyetçilik var. Bu hadise bütün Avrupa’da son 20-30 yılda çok net görülüyor; yerel dillerin ve kültürlerin canlandırılıp öne çıktığına tanık olduk. Daha önce İskoç Galcesi’nden, Galler’deki Gal dilinden bahsetmiştim. Fransa’da Korsika dili, İtalya’da ise daha önce hiç bilmediğim bir örnek var: Milano yakınlarındaki Bergamo şehrinin köylerinde konuşulan Bergamasque dili. Bu bir lehçe değil, tıpkı İtalyanca gibi Latinceden türemiş ayrı bir dil.