Ahiretin Varlığı ve Anlamı

Sevan Nişanyan, Platon'un ahiret inancına sahip olduğundan kuşkulu. Ona göre Antik Atina'da ölümden sonra ruhun devam ettiği fikri yaygın değildi. Seneca'yı ise okumadığını belirtiyor. Asıl soruya gelince, ahiret fikrini insanın kendini diğer canlılardan üstün görmesine dayanan çocukça bir düşünce olarak niteliyor. Ördek, kedi, sivrisinek gibi canlılarla aynı şekilde ölüp çürüdüğümüzü, insanın farklı bir ahirete sahip olduğuna inanmak için hiçbir geçerli neden olmadığını söylüyor. Bilincin algı ve irade boyutlarının dış dünyayla, yani bedensel duyularla işlediğini, beden olmadan algı ya da eylemin düşünülemeyeceğini vurgulayarak ölümden sonra bilincin devamı fikrini mantıksal olarak imkansız buluyor. Ona göre ahiret kavramı, ancak kişinin soyuna, toplumuna bırakacağı maddi ve manevi miras, itibar ve isim olarak anlaşılırsa bir anlam taşır. Filozofların asıl anlatmak istediğinin, bireysel çıkarların ötesinde gelecek nesillere hazırlık yapmak olduğunu düşünüyor; ruhun dirilip sonsuza dek yaşayacağı masalının ise insanlık tarihinin kısa bir dönemine ait ilkel bir anlatı olduğunu belirtiyor.