Kadın siyasi liderlerin işlevi ne? Demokratik rejimin ömrü tamam mı?

Sevan Nişanyan, video transkriptinde günümüz Batı demokrasilerindeki liderleri eleştiriyor. Estonya, Finlandiya (önceki başbakan), Yeni Zelanda (Jacinda Ardern) ve Moldova gibi ülke örneklerini vererek, bu liderlerin "aynı torna tezgahından çıkmış" genç, sempatik ama siyasi tabanı ve kavga yeteneği olmayan "vitrin süsü" figürler olduğunu savunuyor. Bunların, arka plandaki bürokratik ve finansal güçlerin ülkeyi ve dünyayı özgürce yönetmesine imkan tanıyan, manipüle edilebilir kişiler olduğunu belirtiyor. Bu durumu feministlik veya eşitlik gibi gerekçelere bağlamanın palavra olduğunu, asıl amacın manipüle edilebilir liderler yaratmak olduğunu vurguluyor. Nişanyan, 1945 sonrası Batı'nın egemen modeli olan çok partili demokrasinin tamamen iflas ettiğini ve işlemez hale geldiğini öne sürüyor. Bu durumu tarihteki "işe yaramaz krallar" dönemine benzetiyor: Fransa'daki Merovenj hanedanı döneminde kralların kukla olup ülkeyi saray nazırlarının yönetmesi veya Osmanlı'da Sultan İbrahim'den itibaren padişahların gösterişli kuklalara dönüşmesi gibi. Bu "dejenere demokrasi" modelini benimseyen ülkelerde ekonomik, eğitim, nüfus ve dış politikaların başarısız olduğunu, Batı Avrupa, Kuzey Amerika, Japonya ve Güney Kore'de sistemin çürüdüğünü iddia ediyor. Buna karşılık, liderin siyasi iktidarı fiilen elinde tuttuğu Çin, Rusya ve Macaristan gibi "hakiki krallık" modellerinin, ekonomik kalkınma, toplumsal birlik ve askeri başarı gibi alanlarda şu an için daha iyi yönetildiği izlenimi verdiğini söylüyor.