Kötü Müziğin Tarifi

Sevan Nişanyan, müzikte zeka ve yaratıcılık kıvılcımları taşımayan eserlerin kötü olduğunu vurguluyor; bunun edebiyat ve resim için de geçerli olduğunu söylüyor. Gerçek dehanın, her notada veya cümlede kendini gösterdiğini, imkânsız gibi görünen ama duyulduğunda 'başka türlü olamazdı' dedirten bir nitelik taşıdığını belirtiyor. Kötü müziğin ise klişe, ruhsal olarak yorgun ve aptal olduğunu ifade ediyor. Mozart’ın bazı son dönem eserlerinde sıkılmış bir insanın izlerini gördüğünü, ancak bunu dile getirmenin linçle sonuçlanabileceğini ekliyor. Çağımızda sınırsız miktarda kötü müzik bulunduğunu ve modern eserlerin kötülüğünden söz etmenin ayıp sayıldığını parantez içinde belirtiyor.