Modernizmin Kent Dokusunu Yok Etmesi

Sevan Nişanyan, Vatan Caddesi gibi büyük şehir projelerinin yerleşik dokuyu ve toplumu bilinçli olarak böldüğünü, modernist şehirciliğin geçmişe duyulan nefretten beslendiğini anlatıyor. Addis Ababa örneğinde olduğu gibi eski labirent mahallelerin geniş caddelerle parçalanıp çürümeye terk edildiğini, ardından kalan dokunun da yok edilerek gökdelenli bir çevre yaratılmaya çalışıldığını belirtiyor. 20. yüzyıl boyunca tüm dünyada eski kent dokularının, konakların, geleneğin reddedilip yerine plastik ve kontrplakla yeni bir dünya kurulduğunu; bunun geçmişten nefretin bir ifadesi olduğunu söylüyor. 1980-90'lardan sonra insanların 'eyvah ne yaptık' dediğini, fakat postmodern çözümün yalnızca eski görünüşü koruyup tarihi alanları müze sokaklara ve tema parklarına dönüştürmek olduğunu, bunun da yaşayan dokuyu kurtarmadığını ifade ediyor. Çözümün ne olduğunu ise bilmediğini ekliyor.