Oxford Geleneğinin Kültürel Özgüveni ve Türk Toplumunda Kahraman Anlayışı

Sevan Nişanyan, Oxford Üniversitesi'nin mimarisinin, bir taşra öğretmeninin 46 yılını bir sözlüğe adamasını mümkün kılan kültürel altyapının cisimleşmiş hali olduğunu anlatıyor. Bu yapılar, bireyleri 'bizden daha büyük bir şeye ait olma' bilinciyle besleyen, ecdadın mirasını sürdürme görevini hatırlatan bir geleneğin parçasıdır. Türkiye'de ise böyle bir anlatının, emsallerin, kahramanların ve heykellerin bulunmadığını, bu yüzden benzeri uzun soluklu kültürel çalışmaların ortaya çıkamayacağını vurguluyor. İnsanların hayatlarını, çocukluktan itibaren dinledikleri masallar ve idealler üzerine kurduğunu; bu mitolojinin eksikliğinin Türk kültüründe böyle bir özveriye izin vermediğini belirtiyor.