Doğu Karadenizin etnik kökeni

Doğu Karadenizlilerin etnik kökeni, Türkiye'deki diğer halklar gibi, yerli halkın egemen Türk-Müslüman kültüre adaptasyonuyla şekillenmiştir. Karadeniz kıyısında bu süreç ağırlıklı olarak 19. yüzyılda gerçekleşmiştir. Giresun ve Trabzon'un batısında 'Çepni' olarak anılan bir grup bulunur; bunların Türk kökenli olduğu iddiası geçersizdir, ancak 13.-14. yüzyıllardan itibaren Türk kimliğini benimsemiş, yarım Müslüman bir topluluktur. Trabzon merkezi ve çevresi (Maçka, Tonya, Of) 17. yüzyıla kadar tamamen Rum'du; sonrasında bir kısmı Müslüman olup dilini kaybetti, bir kısmı korudu. 20. yüzyıl başında bölgede Türklük bilinci sorunluydu; Hristiyan Rumlarla Müslümanlar iç içe akrabaydı. Cumhuriyet döneminde önce Rumlar kanlı biçimde tasfiye edildi, ardından halk yoğun biçimde endoktrine edilerek günümüzdeki vahim tablo oluştu. Türk devleti, bölge halkının Türkiye'ye sadakatini pekiştirmek için özellikle 1950 sonrasında şiddetli bir Türkleştirme operasyonu yürütmüş ve bunda başarılı olmuştur.