Tanrının ölümü ve dinin toplumsal egemenliği

Sevan Nişanyan, bu konuşmasında “Tanrı’nın ölümü” düşüncesinin temelinde toplumsal dini pratiklerin ve törelerin egemenliğinin yattığını anlatıyor. Tanrı inancının, günlük hayatta namaz, oruç, bayramlaşma gibi ritüellerin canlılığına bağlı olduğunu; herkes bu uygulamaları zevkle ve şevkle sürdürdüğü sürece, bireysel inançtan bağımsız olarak Tanrı’nın ölemeyeceğini savunuyor. Batı’da önce kilisenin, sonra Tanrı’nın öldüğünü belirtirken, Türkiye’ye özgü “Türk eli tip batılılaşma” yönteminin dinin toplumsal egemenliğini nasıl etkilediğine değiniyor.