Lozan Antlaşması'nın Türkiye Açısından Sonuçları

Sevan Nişanyan, Lozan Antlaşması'nın Türkiye açısından sonuçlarını değerlendiriyor. Ekonomik yükümlülüklerin 30-50 yıla yayılan bir ödeme takvimine bağlanarak Türk ekonomisine nefes aldırıldığını, ancak uzun vadede bunun bir tuzak olduğunu ve ekonominin belini doğrultmasını engellediğini söylüyor. Boğazlar konusunda müttefiklerin katı taleplerine boyun eğildiğini, fakat kısa süre sonra Montrö Antlaşması'yla bu maddelerin iptal edildiğini ve Türkiye'nin yeniden egemenlik haklarına kavuştuğunu belirtiyor. Askeri sınırlandırmalara değinerek, Lozan'da Türkiye'ye yalnızca 3.000 kişilik bir ordu besleme ve silahlandırma hakkı tanındığını ifade ediyor. Musul ve Kerkük meselesinde Türkiye'nin bu bölgelerin Arap olmadığını savunduğunu, ancak İngilizlerin petrol kaynakları ve Irak ordusunun Kürtlere bağımlılığı nedeniyle ısrar ettiğini ve buraların kaybedildiğini vurguluyor. Hatay konusunda ise nüfusun kısmen Türk kısmen Arap olmasından doğan anlaşmazlığın Fransızlar tarafından 'sonra çözeriz' denilerek ertelendiğini, böylece Türkiye'nin o tarihte elde edebileceğini aldığını anlatıyor.