Tıbbın polis ve ticaretle bütünleşmesinin sakıncaları

Sevan Nişanyan, Ankara'daki bir bebek olayı üzerinden doktorların toplumsal rolünü sorguluyor. Tarihsel olarak üç ayrıcalıklı sınıf olduğunu belirtiyor: silah tutanlar (icra organı), aksakallılar (bilgelik ve yol göstericilik), ve tüccarlar. Hekimlerin aksakallılar kategorisinde olması gerekirken, modern dönemde iki temel sapma gösterdiklerini söylüyor: Birincisi, bilgileriyle yol göstermek yerine polis gibi yasaları zorlayan icra organına dönüşmeleri, bu durumda ahlaki otoritelerini kaybedip "polis" haline gelmeleri; ikincisi, tıbbın aşırı parasal çıkarlarla bütünleşmesiyle "tüccar"laşmaları ve güvenilmez hale gelmeleri. Doktorlar, bu rollerden birine büründüğünde doktorluktan çıkmaktadır. Sırf uzmanlık sunan gerçek doktorlara saygı gösterilmelidir, ancak devlet gücüyle ailelere dayatmacı davrandıklarında (örneğin çocuklara aşı zorunluluğu ve direnenlerden çocukların alınması gerektiğini savunduklarında) bu tavır suç sayılmalı ve direnmek ahlaki bir görev haline gelir. Benzer eğilimi mühendis ve mimarlarda da gözlemlemektedir.