Akademik fanusta mutluluk üzerine

Sevan Nişanyan, bir doktora öğrencisinin akademik fanusta mutlu olup olamayacağı sorusuna net bir "Hayır, olamazsın" yanıtı veriyor. Günümüz akademi dünyasının bürokrasi ve korkaklık içinde boğulduğunu, akademik özgürlük ve cesaretin kalmadığını vurguluyor. Eğer yazılan makaleler yalnızca birkaç kişi tarafından okunacaksa, asıl hedef 300 yıl sonra da değer görecek, kalıcı işler üretmek olmalı. Bunu başaracak vizyon ve cesaret yoksa, akademi ancak bir geçim kaynağı olarak görülmeli; kişisel, duygusal ya da entelektüel tatmin beklenmemeli. Nişanyan, bu durumun yalnızca Türkiye'ye özgü olmadığını, dünyada da benzer bir çöküşün yaşandığını belirtiyor.