Türk Toplumunun Yapısı ve Eğitim Sorunları

Sevan Nişanyan, Türkiye'nin sosyal yapı olarak insancıl, yumuşak ve çok sesli bir toplum olduğunu, ancak çok kötü yönetildiğini belirtiyor. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana, özellikle 1950'lerden sonra kalitesiz kadrolar ve irrasyonel kararlarla yönetilen ülkede, entelektüel elitin büyük kısmı yurt dışına göç etmiş. Üniversite eğitiminin kalitesi düştüğü için, kalanların da seviyesi gerilemiş. Halkla günlük konularda konuşulduğunda aklı başında ve ahlaklı insanlar izlenimi edinilirken, devletin politikaları, sağcılık, solculuk veya din gibi meselelerde kendilerine empoze edilen ilkel ve aptalca fikirler nedeniyle çaresiz kaldıklarını söylüyor. Buna rağmen Türk halkının saygıyla yaklaşıldığında eğitilebilir olduğunu, ancak iyi eğitilmediğini vurguluyor. Yeni neslin durumunu daha kötü buluyor; çünkü zayıf üniversite eğitimi gençlerin analitik düşünme yeteneğini yok ediyor. Bu sadece Türkiye'ye özgü değil, Batı'da da görülen bir anomi. Gençler kurtuluşu üç ideolojiden birine sarılmakta buluyor: fanatik milliyetçilik, 1930'lar faşizmi, Atatürkçülük ya da giderek zayıflayan İslami ideoloji. Erdoğan'ın ise İslam'ın ipliğini pazara çıkararak bu konuda topluma büyük bir hizmette bulunduğunu ifade ediyor.