Osmanlı yıkılışı travması ve Abdülhamid karşıtlığı

Özet: Sevan Nişanyan, belirli dört okulun mezunlarında ortak bir ideolojiyi anlatıyor. Bu kişilerin temel travması, 600 yıllık Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşüyle devlet yönetmekten başka mesleği olmayan yönetici sınıfın yok olma korkusudur. İkinci ortak noktaları ise Abdülhamid dönemini bir felaket olarak görmeleridir; onlara göre Abdülhamid rejimi ülkeyi köhnemeye, yobazlığa ve otuz yıl hareketsizliğe mahkûm etmiştir. Bu yüzden Abdülhamid gibi olmamayı ulusal ideal haline getirir, gerektiğinde şapka ya da mayo giyerek “köhne Şark”ın kurallarını aşmayı hedeflerler. Özetle, bu dönemin ideolojisi budur.