Doğal dil işleme yapay zeka uzayda yaşam ve bürokratik rasyonalite

Sevan Nişanyan, doğal dil işleme (NLP) ve yapay zekâ çalışmalarını beyhude bir çaba olarak değerlendiriyor. Yapay zekânın bir göz boyama, teorik kafa karışıklığının ve cehaletin ürünü olduğunu savunuyor. İnsan zihninin işleyişine dair Orta Çağ'dan bu yana ciddi bir ilerleme kaydedilmediğini, ilkel bir zihin modeliyle gerçek zekâyı taklit etmeye çalıştıklarını söylüyor. Bu çabayı, bürokrasinin kurallarla rasyonel bir düzen kurma ütopyasına benzetiyor: Bürokrasi ne kadar ayrıntılanırsa o kadar aptallaşır; basit sorunları içinden çıkılamaz hale getirir. NLP'nin de benzer bir kuruntu olduğunu, makinelerin büyük veriyi işleme yeteneğinde ilerleme olsa da anlama ve zekâ konusunda 1960'lardan beri bir arpa boyu yol alınamadığını ifade ediyor. Ayrıca, evrende çok sayıda gezegen olduğu için yaşamın mutlaka başka yerlerde de oluşmuş olması gerektiği türünden olasılık argümanlarını mantıksal bir sakatlık olarak görüp 'Yozgat bazı evrenlerde Kırşehir'in kuzeyindedir' diyerek alaya alıyor; bu tür çıkarımları ciddiye alan bilim dünyasına güvenilemeyeceğini belirtiyor.