Yılbaşı Kutlamalarının Bireysel Tercih Meselesi Olması

Sevan Nişanyan, yılbaşı kutlamalarının eskiden sadece İstanbul, Ankara ve İzmir gibi büyük şehirlerin belirli çevrelerine özgü olduğunu, memleketin geri kalanının bu ritüeli umursamadığını anlatıyor. Televizyonla birlikte bu kültürün sulandırılmış, anlaşılması zor bir versiyonunun tüm topluma dayatıldığını; öyle ki babaannesinin saat dokuzda yatmaya, evin köpeğinin ise salondan nefretle kaçmaya başladığını mizahi bir dille aktarıyor. Kendi çocukluğunda yılbaşının üç temel cazibesi olduğunu belirtiyor: Televizyondaki müstehcen şovlar, Milli Piyango heyecanı ve normalde alkol içmeyen ailelerde bile o gece kırılan tabuyla yudumlanan küçük bir bira. Nişanyan'a göre internet çağında müstehcen içeriklere, kumara ve her şeye anında ulaşılabilmesi bu özel geceyi sıradanlaştırmış; üstelik piyasalar da yeni bir anlam üretemeyince yılbaşı büyüsünü tamamen yitirmiştir.