İslam tarihinde içki ve edebiyat geleneği

Sevan Nişanyan, modern dönemde öne sürülen ve tarihsel gerçeklikten kopuk, taşra cehaletini yansıtan teorik İslam modelini eleştiriyor. İslam tarihinde, özellikle 11. ve 14. yüzyıllar arasındaki parlak İran medeniyeti döneminde içkinin her zaman var olduğunu belirtiyor. Bu dönemin edebiyatının neredeyse tamamının içki, şarap ve içki meclisleri üzerine kurulu olduğunu; benzer şekilde Osmanlı divan edebiyatının da çok önemli bir kısmının şarap, kadeh ve saki temalarıyla dolu olduğunu ifade ediyor.