Atatürk'ün Ölümünden 27 Mayıs'a Korku ve Unutturma Politikası

Konuşmacı, 10 Kasım 1938'de Atatürk'ün ölümüyle oluşan korku ikliminde kimsenin eleştiri adımı atamadığını, bir 'ikiyüzlülük tiyatrosu'na teslim olunduğunu belirtir. İnönü'nün politikasını, kendisi ya da başkaları Atatürk hakkında olumsuz konuşursa cezalandırılma dengesi olarak tanımlar; bu nedenle İnönü'nün 'yavaşça unutturma' stratejisi izlediğini söyler. Demokrat Parti döneminde varılan mutabakatla Atatürk'ün eleştirilmemesi, geçmişin sorgulanmaması ve onun dokunulmaz, kutsal bir ulusal simgeye dönüştürülmesi süreci anlatılır. 1960'a kadar bu durum küllenmiş bir patolojik vaka iken, 27 Mayıs darbesiyle iktidara gelenlerin Atatürk'ü siyasi bir silah olarak kullanmaya başladığı ifade edilir.