Devletlerin asıl işlevleri

Sevan Nişanyan, Engels’in devletin temel işlevlerini maliye, savaş ve bayındırlıkla sınırlayan sözünü eleştirerek, aslında devletin esas olarak vergi toplayan bir “üst mafya” gibi çalıştığını, bayındırlık işlerinin ise hem ekonomiyi canlandırıp daha fazla vergi almak hem de kitleleri maaşa bağlayarak siyasi iktidarı pekiştirmek için kullanıldığını belirtiyor. Engels’in atladığı dördüncü işlevin, zamanla Dışişleri Bakanlığı’na dönüşen sekretarya (yazışma ve diplomasi) hizmetleri olduğunu söylüyor. İçişleri Bakanlığı’nın ise polis (iç güvenlik) ve mülki idare (merkezden atanan il‑ilçe yöneticileri) gibi birbirinden kopuk iki modern işlevi yürüttüğünü; bu yapının tarihsel olarak 18‑19. yüzyıllarda şekillendiğini anlatıyor. Cumhuriyetten bu yana İçişleri ve ordunun en güçlü devlet organları olduğunu, bu durumun bugün de sürmesinin normal karşılanması gerektiğini vurguluyor. Son olarak İçişleri’ndeki kadrolar arası çatışmaların mahiyeti hakkında bilgisi olmadığını ekliyor.