İran savaşı

Sevan Nişanyan, İran savaşının beklenmedik patlaması ve ardından İran yanlısı botların aniden susturulmasına dikkat çekiyor. Birçok kişi İran'ın kazandığını düşünse de Nişanyan, şu anki bir barışın İran için yenilgi anlamına geleceğini savunuyor. İran'ın 47 yıldır haksızca sıkıştırıldığını, potansiyelinin bastırıldığını ve köşeye sıkışmış bir devlet olduğunu belirtiyor. ABD'nin çaldığı 100 milyar doların iade edilmeyeceğini, nükleer tehdidin kaybının İran'ı zayıflatacağını ve ileride İsrail-ABD saldırılarına daha açık hale getireceğini söylüyor. Savaşın başında İran'ın Körfez ülkelerini vurma stratejisinin çok etkili olduğunu, bölgeyi ve küresel ekonomiyi yerle bir etme gücünü gösterdiğini, ancak bu avantajı sonuna kadar götürmemesinin şüphe uyandırdığını ifade ediyor. Asıl hedefin İran değil Çin olduğu kanısına varıyor: Savaş, Çin'e petrol sevkiyatını kesti ve İran Hürmüz'ü kapatarak Çin'e darbe vurdu. ABD'nin askeri başarı kazanamayacağının baştan bilindiğini, buna rağmen neden savaşa girdiğini sorguluyor ve 'sağ gösterip sol vurma' taktiğiyle asıl amacın Çin olduğu yorumlarını aktarıyor. İran defterinin kapanmadığını, İsrail'in yayılmacılığının yapısal nedenleri olduğunu, ABD-Çin mücadelesinin kolay bitmeyeceğini ve ABD'nin imparatorluklar gibi doymak bilmez yayılma hırsıyla İran'ı sömürgeleştirmek isteyeceğini belirterek savaşın süreceğini öngörüyor.