Siyaset neden felsefi ahlaki ideallerle bağdaşmaz

Sevan Nişanyan, ilk olarak "Mudur" filminin etkileyiciliğine değinerek 1970-80'lerdeki Japon sinemasının kalitesine özlem duyduğunu, ardından kendisine yöneltilen "Güney Avrupa ülkelerini diktatöryal yetkilerle yönetseydin ilk icraatın ne olurdu?" sorusundan hareketle siyasetin doğası üzerine derin bir analiz sunuyor. Verilecek cevapların klişe ve gerçek dışı olduğunu fark ederek, siyasal bakış ile felsefi/ahlaki bakış arasındaki uçurumu vurguluyor. Temel tezi, bir siyasi liderin tek ve yegane güdüsünün "iktidarını kurmak ve korumak" olduğu; aksini iddia edenlerin yalan söylediğidir. İktidara gelen kişinin, kendisini destekleyen geniş bir kadroya karşı yüklendiği sorumlulukları yerine getirmek ve en basit emrinin bile uygulanacağı bir otorite tesis etmek zorunda olduğunu belirtir. Siyasetin gerçekliğinde ideallerin değil, güçler dengesinin kararları belirlediğini, bu nedenle en vizyoner liderin bile müsteşarlar ve komutanlar gibi güç odaklarının etkileşimiyle sınırlı kaldığını ifade eder. Sonuç olarak, büyük iddialarla gelen bir muktedir için sadece üç yol olduğunu söyler: ya büyük vaatlerine rağmen hiçbir şey yapamayıp paçavraya dönüşmek (ve muhtemelen istifaya zorlanmak), ya da gaddar bir zorba olup iktidarının geri kalanını komplolarla mücadele ederek geçirmek veya bir "memur Cumhurbaşkanı" gibi hiçbir büyük işe kalkışmadan yalnızca yakın çevresine kıyak yapıp görev süresini doldurmak.