Türkiye'nin yalnızlaşması ve Arap Baharı öncesi Suriye anlaşmaları

Sevan Nişanyan, Türkiye'nin dış politika ve nüfuz alanlarını değerlendiriyor. Özal döneminde başlayan ve 2000'lerin başında zirve yapan ekonomik, kültürel ve sosyal açılım politikasını doğru bulurken, sonradan eklenen askeri ve siyasi tahakküm politikasının ters teptiğini düşünüyor. Türkiye'nin başarılı olma ihtimalini zayıf görüyor; sadece Azerbaycan ve Katar'ın kaldığını söylüyor. Balkanlar, Suudi Arabistan çevresi ve Bosna-Hersek'te cami ve külliye projeleriyle katkı yapabileceğini belirtiyor. Arap Baharı'na girilmesini bir kumar olarak niteliyor. Türkiye'nin 'Müslüman ama aynı zamanda Avrupalı olunabilir' şeklinde bir siyasi önerme sunduğunu ifade ediyor.