Tarsus tarihi

Sevan Nişanyan, Tarsus'un antik çağlardan itibaren Çukurova'nın başkenti ve ana limanı olduğunu, alüvyonlar nedeniyle denizden uzaklaştığını anlatıyor. Roma döneminde Kilikya eyaletinin başkenti olan kentte Cicero valilik yapmış; Hıristiyanlığın kurucularından Aziz Pavlus da Tarsusludur. Daha sonra Arap egemenliğine giren şehir, Bizans tarafından geri alınınca Ermeni vali Ebül Garib tarafından yönetilmiş ve 11. yüzyılda Kilikya Ermeni Krallığı'nın resmî başkenti ilan edilmiş, ancak krallar güvenlik nedeniyle Kozan'da (Sis) ikamet etmişlerdir. Memlükler bölgeyi ele geçirdikten sonra Mısır'dan getirdikleri Arap nüfusla Tarsus'u askeri merkez yapmış, yönetimi ise Türkmen beyi Ramazan'a bırakmışlardır. Ramazanoğulları, Memlüklerin güç merkezi Tarsus yerine Adana'yı kendilerine başkent seçince Adana hızla gelişmiş ve bölgenin başlıca şehri hâline gelmiştir. Nişanyan, bu tür yerel tarih anlatılarının insan, güç ve iktidar mücadelelerinin öykülerini gözler önüne serdiğini vurguluyor.