İkinci eleştiri: Siyasi zorbalık ve kolektif aptallaşma

Sevan Nişanyan, iki mesele üzerinde duruyor. İlki, muhafazakâr dil eleştirisi: Dilin geçmişteki zenginliğini yitirip fakirleştiği, ancak birkaç kuşak sonra insan ruhunun kendini yenileyip yeni bir model yarattığı fikri. İkinci ve daha ciddi mesele ise siyasi zorbalık ve bunun kaçınılmaz sonucu olan kolektif aptallaşma. Geçmiş zorbalığı savunmak, bugüne yalanın gerçekmiş gibi sunulması, hak ve akıl duygusunun bastırılması şeklinde yansır. Bu bastırma mekanizmasını işleten ve ondan beslenen bir zümre oluşur; Türkiye'de bu yapıların adı Milli Eğitim ve Üniversitedir. Asıl görev geçmişi yargılamak değil, bugünkü iki yüzlülüğü teşhir ederek özgür ve dürüst düşüncenin sınırlarını genişletmektir.