Türkiyede eğitim konusu devam

Sevan Nişanyan, Türkiye'deki eğitim sisteminin hiyerarşik bir yapıya kavuşturulması gerektiğini savunuyor. En tepede, Ayasofya'ya nazır, elit bir İstanbul Üniversitesi olmalı; mevcut teknik eğitim (ODTÜ, İTÜ, Bilkent gibi) dünya çapında sayılabilecek düzeyde olduğu için orta katmanda korunmalı; en altta ise mesleki eğitim veren Gümüşhane Üniversitesi tipi kurumlar bulunmalı ve bu katmanlar arasında net bir ayrım, farklı alım yöntemleri olmalı. Konuşmada ayrıca, Türkiye'nin Maarif Vakfı ve Yunus Emre Vakfı aracılığıyla özellikle Afrika ve Asya'da yürüttüğü büyük eğitim ağına dikkat çekiliyor. Mali'de 18 Maarif okulu örneği veriliyor; bu okulların, Türk özel okul sisteminin ihraç edilmiş hali olduğu, en zeki öğrencileri burslu olarak seçip ağırlıklı olarak Türk milliyetçiliği ve İslami anlatıyla (Bizans'ın Fransız olarak kodlanması, Diriliş Ertuğrul gibi dizilerin etkisi) eğittiği vurgulanıyor. Son bölümde, Fransızların Napolyon övgüsü yapması iyi, Türkiye'nin benzerini yapması neden kötü sorusuyla çifte standarda işaret ediliyor.