Bürokrasinin Algoritmik Doğası ve Memur Amentüsü

Sevan Nişanyan, bürokrasi ve algoritmaların insan davranışını yönlendirme çabalarını irdeliyor. Kurallar konduğunda insanların bunları delmeye, bypass etmeye çalıştığını, bu yüzden yönetmeliklerin sürekli ek yamalarla büyüyerek başlangıçtaki bir sayfadan yüz sayfaya ulaştığını belirtiyor. Algoritmaların insanların kural sabotajı özelliğini yenemeyeceğini, sonunda taşınamaz bir ağırlığa dönüştüğünü anlatıyor. Bu süreçte memurların kendi akıllarını uykuya yatırmak zorunda kaldığını, karşımıza "Ben aslında vicdanlı/akıllı bir insanım ama görevim gereği vicdansız/aptal olmak zorundayım" diyerek çıktıklarını vurguluyor. Memurluğun özünde rasyonellik değil, kuralların emrettiği aptallık olduğu sonucuna varıyor.