Ruslar ne istiyor?

Sevan Nişanyan, pan-slavizm kavramını sorgulayarak, Rusya'nın asıl meselesinin dil ve kültür temelli bir egemenlik alanı olduğunu anlatıyor. Sovyetler döneminde Rusça'nın Kazakistan'dan Ukrayna'ya, Prag'dan Varşova'ya uzanan devasa bir coğrafyada 'lingua franca' haline geldiğini, yüksek kültürün (üniversite, sinema, tıp) ortak dili olduğunu örneklerle açıklıyor. 1991'de bu dünyanın kaybedilmesiyle Rusya'nın âdeta Moskova ve Petersburg'a sıkışıp küçüldüğünü, asıl acıyı bunun yarattığını belirtiyor. Batı'nın, özellikle Amerikalıların, kopan cumhuriyetlerde Rusça'nın yerine İngilizceyi yerleştirerek bu kaybı kalıcılaştırmaya çalıştığını söylüyor. Buna karşın hızla güçlenen Rusya'nın kaçınılmaz hedefinin, eski kültürel ve siyasi egemenlik alanını yeniden inşa etmek olduğunu ve bu hedefi gütmeyen bir liderin ayakta kalamayacağını vurguluyor.