İstanbul Gayrimüslimlerinin Şişli'ye Göçü

Samatya ve Kumkapı gibi eski semtlerden Şişli ve çevresine yönelik göç, 1950'lerde başlayıp 1965'e doğru büyük ölçüde tamamlandı. İmkânı olan gayrimüslimler bu semtleri terk etti; buralar ya tamamen boşaldı ya da yoksul gayrimüslimlere kaldı. Bu göçün birkaç temel sebebi vardı. İlk olarak, 1945 sonrası, özellikle Demokrat Parti döneminde gayrimüslim orta sınıf ekonomik olarak kalkınmaya başladı ve o dönem hızla yapılaşan Şişli tarafına yöneldi. Apartmanlaşmanın dönüm noktası ise 1964'te Kat Mülkiyeti Kanunu'nun çıkmasıydı; bu kanunla daire sahibi olmak cazip hale geldi ve İstanbul'un kuzeyinde apartmanlar hızla çoğaldı. Bir diğer faktör de, yine aynı dönemde başta Bulgaristan ve Yugoslavya olmak üzere Rumeli'den İstanbul'a yoğun bir proleter göçünün yaşanmasıydı. Eski kentte ucuz konut bulan bu göçmenlerin Samatya ve Kumkapı'yı istila etmeye başlaması, buralardaki Ermeni nüfusun Şişli'ye kaçmasındaki asıl dinamik oldu.