İkinci Meşrutiyetin ilanı

Sevan Nişanyan, II. Abdülhamid rejiminin çöküşünü ve 1908 Devrimi'ni ele alıyor. Resmi tarihteki 'vatansever halk ayaklanması' anlatısının aksine, halkın hareketin içinde olmadığını; olayın bir darbe, bürokratik çekişme ya da devrim olmadığını belirtiyor. 1900'lerin başında ülke, ağır sansür, yolsuzluk, çürüme ve genç aydınlar üzerinde baskıyla boğucu bir durgunluğa girmişti. Makedonya'da başlayan isyan, Selanik'teki okullu genç subayların örgütlenmesiyle alevlendi; aynı anda Erzurum'da Taşnak partisi önderliğinde bir ayaklanma patlak verdi. Bu eşzamanlılık şaşırtıcıydı. Yaşlı ve yalnız kalan Abdülhamid'in aslında içi boşalmış rejimi, birkaç saat içinde çöktü. Nişanyan, bu ani çöküşün siyasi devrimler için öğretici bir ders olduğunu, Sovyetler Birliği, Doğu Almanya ve Çavuşesku diktatörlüğünün yıkılışına benzettiğini vurguluyor.