Nusayrilik nedir

Tuncay Balcı'nın sorusu üzerine Sevan Nişanyan, Nusayriliğin kökenlerini ve inanç yapısını ele alıyor. Nusayrilerin kendileri için 'Alevi' tanımını tercih ettiklerini, 'Nusayri' tabirinin aşağılayıcı bulunduğunu belirtiyor. İnancın kökeni hakkında birbiriyle çelişen pek çok rivayet olduğunu, kurucu kabul edilen kişinin gerçekliğinin dahi tartışmalı olduğunu söylüyor. İslam'la bağının son derece zayıf olduğunu, ne cami ne de İslami ibadet biçimlerinin bulunduğunu; bunun yerine dağ başlarında, beyaz badanalı türbe ve ziyaret yerlerinde, Antik Yunan tapınaklarını andıran mekânlarda ibadet ettiklerini aktarıyor. İnançlarının büyük ölçüde ezoterik (dışa kapalı) olduğunu, tarihsel olarak irtidat cezasının ölüm olması nedeniyle kendilerini hep 'hakiki Müslüman' olarak tanıtmak zorunda kaldıklarını vurguluyor. Buna karşın gerek psikolojik yapı, gerek ibadet biçimleri, gerek kıyafet ve kişi adları, gerekse kitle psikolojisi açısından İslam'dan çok Suriye Hristiyanlığına yakın olduklarını ifade ediyor. Nusayrilerin Türkiye ortalamasının çok dışında, nefret ve şiddetten uzak, barışçıl bir cemaat olduğunu; Samandağ ve Antakya gibi bölgelerde Hristiyan azınlığın da bu sayede varlığını sürdürebildiğini anlatıyor. Son bölümde ise bir izleyicinin hitabet yeteneğiyle ilgili sorusuna esprili bir dille yanıt veriyor ve ekranın kendisini olduğundan şişman gösterdiğini, aslında son aylarda kilo verdiğini belirtiyor.