İyi ve kötü öğretmenler

Sevan Nişanyan, yoğun seyahat temposundan ve yorgunluktan bahsettikten sonra, öğrenim hayatındaki öğretmenlerini anıyor. İlkokuldan üniversiteye kadar, kendisinde iz bırakan iyi öğretmenleri saygıyla anlatıyor: Peder Grigoris'in bilge ve nazik kişiliği, Hilmi Bey'in anlayışlı ve ikna edici tavrı, Gustavson ve Tom Davis gibi kendini işine adamış, öğrenciyi ciddiye alan Amerikalı hocaları örnek veriyor. Buna karşılık, öğretmenlerinin önemli bir kısmını lüzumsuz, hatta zalim, sadist ve alçak olarak niteliyor. Özellikle Türk okul yöneticilerinin yaşamaması gerektiğini savunan Nişanyan, lise son sınıftaki sosyoloji hocasına karşı arkadaşlarıyla intihar ettirme planı yaptıklarını itiraf ediyor. Bu çarpıcı anı, onun adaletsizlik ve kötülüğe karşı bitmeyen öfkesini ortaya koyuyor.