Türklüğün Kan ve Soy Meselesine İndirgenmesinin Eleştirisi

Sevan Nişanyan, Türkiye’de Türklüğün 1930’lardan beri kan ve soy üzerinden tanımlanmasının gerçek dışı bir mit olduğunu söylüyor. Nüfusun büyük çoğunluğunun son 800 yılda İslam’ı kabul ederek Türkleşmiş ya da Kürtleşmiş Anadolu yerleşiklerinden geldiğini belirtiyor. Türk olmanın, Orta Asya kökeninden ziyade ortak kültürü benimsemek ve bir gruba aidiyet hissetmekle ilgili olduğunu, bu aidiyetin insana güç kattığını ancak ölçünün kaçırılmaması gerektiğini ifade ediyor. Farklı kimlik katmanlarını taşıyabilmenin, kendi kimliğine ironiyle yaklaşabilmenin ve tüm insanlarla ortak paydada buluşabilmenin önemine vurgu yapıyor. Türkiye’deki eğitim sisteminin, sorgulamayan, tek kimlikli bireyler yetiştirmek üzere totaliter bir anlayışla kurgulandığını ve bunun devletin asker ihtiyacına dayandığını öne sürüyor.