İstanbul Ermeni ağzı

Sevan Nişanyan, İstanbul Ermenilerinin kendine özgü 'gel oğlum' gibi soru eki kullanılmayan aksanının kökenini açıklıyor. Bu konuşma tarzının aslında 17. yüzyıl standart İstanbul üst sınıf ağzının bir kalıntısı olduğunu belirtiyor. Hipotezine göre, 17. yüzyılda özellikle Sivas, Kemaliye ve İran'dan İstanbul'a büyük bir Ermeni göçü gerçekleşti. Bu topluluk, dönemin prestijli ve yüksek İstanbul Türkçesini öğrenmek için özel bir çaba harcadı. Sonraki yüzyıllarda İstanbul Türkçesi evrim geçirip değişirken, Ermeni toplumu bu eski dili muhafaza etti ve dil evrimini yaşamayarak adeta 17. yüzyılda dondu kaldı. Nişanyan bunu, Lale Devri'nde genel İstanbul Türkçesinden kalkan 'h' sesinin Ermeni ağzında hâlâ korunması gibi örneklerle destekliyor. Diğer Anadolu şehirlerindeki Ermenilerin yaşadıkları bölgenin ağzını benimsediğini, fakat İstanbul'dakilerin bu arkaik, özgün aksanda ısrar ettiğini vurguluyor.