Machiavelli: Devlet başkanının sevilmesi mi ondan korkulması mi daha hayırlıdır

Sevan Nişanyan, büyük bir depremin ardından hükümetin ve danışmanlarının ilk refleksinin, enkaz kaldırma ya da kurtarma çalışmalarından önce, devlet otoritesini korumak ve halkta korku uyandırmak olduğunu sorguluyor. 1999 depremi gibi felaketlerin, devlete karşı kaçınılmaz bir manevi başkaldırıya dönüşeceği varsayımıyla, yetişilemeyen noktalardaki öfkenin yangına dönüşmesini engellemek için iktidarın bilinçli bir şekilde korku salmayı seçip seçmediğini, bunun bir psikopatlık mı yoksa soğukkanlı bir faydacı karar mı olduğunu tartışıyor. Ayrıca, felaket sonrası ortaya çıkan suçlu bulma ihtiyacında, halkın nefretinin yapı sektörüne yönelmesinin ekonomiyi temelden sarsma riski taşıdığını, buna karşın kendini savunamayacak durumdaki mültecilere yöneltilmesinin yönetici perspektifinden daha rasyonel bir tercih olabileceğini ima ediyor.