Viyana'daki Diyalog Girişimi ve Tarih Komisyonu Teklifi

Sevan Nişanyan, kendisine yöneltilen "235 Ermeni ileri geleninin karakola götürülüp öldürüldüğü" iddiasını netleştiriyor: Böyle bir rakam vermediğini, yalnızca bazı Ermeni önde gelenlerinin karakola götürülüp öldürüldüğünü söylediğini belirtiyor. Örnek olarak Komitas gibi isimlerin yurt dışında (Paris, Londra) öldüğünü, bazılarının hayatta kaldığını, bazılarının yolda öldürüldüğünü ama karakolda topluca infaz edilmediklerini aktarıyor. Tarihle yüzleşmenin zorluğuna ve bağırıp çağırarak, yalancılıkla suçlayarak sonuç alınamayacağına vurgu yapıyor. Türkiye-Ermenistan diyaloğundaki temel engelin tarihle yüzleşme korkusu olduğunu, Türkiye'nin araştırmaya açık davrandığını, ancak Ermeni tarafının (diaspora baskısıyla) 2005'te Viyana'da planlanan belge değişimi toplantısından çekildiğini anlatıyor. Her türlü iddianın tarih metodolojisiyle tartışılabileceğini, ancak hemen "propaganda" ve "yalancı" etiketiyle yaklaşmanın diyalog kültürsüzlüğünü ve ideolojik saplantıyı gösterdiğini savunuyor.