Kutsal Kitap Yazsaydım Ne Yazardım

Sevan Nişanyan, bir kutsal kitap yazmanın temel prensiplerini iki ana başlıkta açıklıyor. İlk olarak, kitabın ahlaki öğretisinin kasıtlı olarak çelişkilerle dolu olması gerektiğini vurguluyor. Tıpkı birbiriyle taban tabana zıt atasözleri gibi, tüm insani ahlaki içgüdülere ve değerlere aynı anda hitap eden bir harman yapılmasını, böylece yüzyıllar boyunca her türlü görüşün bu kitaba dayandırılarak savunulabilmesini öneriyor. İkinci ve daha önemli ilke ise öğretinin, 'büyük bir mürşit' veya 'kutsal bir adam' figürünün öyküsü ve sözleri üzerinden anlatılması. Doğrudan emirler vermek yerine 'Hocamız derdi ki' formatının kullanılmasını, 'şeyh uçmaz, mürit uçurur' sözüyle özetlediği gibi, anlatıyı yüceltme işini takipçilere bırakmanın daha etkili olduğunu belirtiyor. Sonuç olarak, yazılacak kutsal kitabın bu iki temel stratejiye dayanması gerektiğini; söyleyeceklerini bir başkasına söyletmenin ve söylenenlerin birbiriyle tutarsız olmasına izin vermenin, kitabın hitap edeceği kitleyi ve etki süresini maksimize edeceğini söylüyor.