Hayvan tapınmasının gerçek kaynağı

Sevan Nişanyan, hayvanlara yönelik tapınma benzeri aşırı sevginin semavi dinlerin gerilemesiyle bir ilgisi olmadığını söylüyor. Asıl faktörleri ikiye ayırıyor: Birincisi, binlerce yıl hayvanlarla iç içe yaşayan insanların şehirleşme ve apartman hayatıyla birlikte hayvanların gerçek doğasından koparak onlara ikonik, gerçek dışı değerler yüklemesi. İkincisi ise modern toplumda ata-çocuk zincirinin kırılmasıyla ortaya çıkan derin yalnızlık ve hayatın anlamsızlaşması; bu boşluk, apartmanda beslenebilecek hayvanlarla doldurulmaya çalışılıyor. Nişanyan'a göre bu, orta ve orta-üst sınıf kentlilerde görülen, simbiyotik ilişkinin kopmasından kaynaklanan patolojik ve abartılı bir hayvan sevgisidir.