Üçüncü mesele: Dil devriminin ırkçı temelleri

Sevan Nişanyan, yeni yazı dilinin oluşturulmasında Osmanlıcanın eklektik kaynakları yerine 'kısaca Türkçe adı verilen eski Asya Türkçesine' dönülmesi kararının, dönemin egemen ırkçılık (rassismus) akımlarından bağımsız düşünülemeyeceğini savunur. Bu anlayışa göre, 'Fenerbahçe', 'aşk' gibi günlük kelimeler Türkçe sayılmazken, Uygurcada keşfedilen 'acun' gibi sözcükler öz Türkçe kabul edilir. Nişanyan, bu yaklaşımın tek dayanağının bir ırk teorisi olduğunu belirtir: Ulusal benliğin, tıpkı dil gibi, sonradan eklenen yabancı unsurlardan ayıklanarak Orta Asyalı 'saf ve asil' özüne döndürülmesi gerektiği fikri. Yazar, bu anlayışın hem Türk toplumuna hem de komşu toplumlara büyük zarar verdiğini ifade eder.