Aile ile ulusun yapısal benzerliği

Sevan Nişanyan, aileye verdiği önem ile ulusçuluğa karşı çıkışı arasındaki farkı açıklıyor. Aileyi, içinde fikir ayrılıkları olsa da karşılıklı ahlaki ilişkileri hedefleyen kapsayıcı bir topluluk olarak tanımlıyor. Buna karşın ulusların hiçbir zaman homojen olmadığını, her toplulukta farklı aidiyetlerden insanların yaşadığını, bu nedenle ulusçuluğun kaçınılmaz olarak ayrımcılığa ve nefrete yol açtığını savunuyor. Türk ulusçuluğunun tarih boyunca gayrimüslimler, Kürtler ve Araplar gibi unsurları hedef alan bir düşmanlık söylemi üzerine kurulduğunu örnek gösteriyor. Zamanla, insanlarda bir “biz” duygusuna ihtiyaç olduğunu gözlemlediğini, ancak bunun ulus fikri üzerine inşa edilmemesi gerektiğini belirtiyor. Nefret ve ötekileştirme içermeyen bir ulusçuluğun mümkün olmadığını düşünen Nişanyan, coğrafya temelli, sınırlar içindeki herkesi ortak insanlık ve haklar zemininde birleştiren bir devlet anlayışının daha ahlaklı, medeni ve insani olduğunu vurguluyor.