Van İsyanı ve Arşiv Belgelerinin Çarpıtılması İddiası

Konuşmacı, Ermeni Tehciri ve soykırım iddialarını tarihsel veriler ışığında değerlendiriyor. Türkiye Cumhuriyeti'nin 1965'lere kadar konuyu gündeme almadığını, soykırım suçlamalarına maruz kalan taraf olduğunu belirtiyor. 1919'da Osmanlı'nın tarafsız hukukçularla araştırma talebinin ABD ve İngiltere tarafından engellendiğini, çünkü Amerika Başkanı Wilson'un savaşa katılmayı meşrulaştırmak için Ermeni kayıplarını kullandığını savunuyor. Ermenilerin Osmanlı'ya karşı cephelerde savaştığını, Fransız ve İngiliz ordularında yer aldıklarını, isyan ettiklerini aktarıyor. Tehcir sırasında can kayıplarını inkâr etmemekle birlikte, bunun soykırım tanımına uymadığını belirtiyor. Farklı istatistiklere (Patrikhane, Amerikalı David Magie, Milletler Cemiyeti, Talat Paşa'nın notları) dayanarak, 1.600.000 civarı Ermeni nüfustan yaklaşık 250-300 bininin öldüğünü, ancak ölümlerin önemli bir kısmının (160.000) Osmanlı toprakları dışında açlık ve hastalıktan kaynaklandığını, dolayısıyla tümünün katliam olmadığını ifade ediyor. Türkiye'nin ortak tarihçiler komisyonu teklifinin reddedildiğini, meselenin siyasallaştığını ve Dağlık Karabağ gibi konular nedeniyle çözümün zorlaştığını vurguluyor. ABD ve Fransa parlamentosundaki kararları, savunma hakkı verilmediği için eleştiriyor.