Soykırım yerine neden Ermenileri Rusya'ya sürmediler?

Sevan Nişanyan, 1828-29 Osmanlı-Rus Savaşı sonrası Erzurum vilayetindeki Ermenilerin katliam korkusuyla neredeyse tamamının Rusya'ya göç ettiğini, bunun bugünkü Ermenistan'ın demografik yapısını oluşturduğunu ve Türkiye'nin sınırında düşman bir ulusal varlık yarattığını anlatıyor. 1915'e gelindiğinde, savaşın kaybedilmesi durumunda sürülen Ermenilerin geri dönüp hak talep edeceği ve Rusya'nın bunu toprak iddialarına gerekçe göstereceği endişesiyle İttihatçıların başlangıçta Ermeni önderlerini yok edip halkı dağıtmayı planladığını, ancak bu politikanın ağustos ayında topyekûn bir katliama dönüştüğünü belirtiyor. Yağma ve vahşetin geri dönüşü olmadığı için tanıkları ortadan kaldırma kararlılığıyla devlet eliyle mahallelerin basılıp ev ev temizlik yapıldığını, İzmit ve Ankara Ermenilerinin katliamlarıyla bu sürecin aşamalı olarak gerçekleştiğini ifade ediyor.