Şeb-i Yelda Geleneğinin Divan Şiirindeki Yeri

Sevan Nişanyan, konuşmasında İhsan'ın doğum günü tarihiyle ilgili bir tahmin yürüterek bunun 4. veya 5. yüzyılda Mitra güneş kültüyle birleştirilmiş olabileceğini belirtiyor. Ardından 'Yelda' kelimesinin kökenine ve anlamına odaklanıyor. Yelda'nın özellikle 21 Aralık (veya takvim kaymasıyla 25 Aralık) gecesi için kullanılan 'şeb-i Yelda' (Yelda gecesi) tamlamasından geldiğini, kelimenin Süryanice 'doğum' anlamına geldiğini ve Arapça 'velet' ile 'Mevlid' kelimeleriyle aynı kökten olduğunu açıklıyor. Bu gecenin aslında 'Noel gecesi' olduğunu vurguluyor. Divan şiirinde ise şeb-i Yelda'nın 'en karanlık ve kasvetli gece' ama aynı zamanda 'umudun yeniden doğduğu gece' olarak sembolik bir şekilde kullanıldığını anlatıyor. Konuşmanın sonunda küresel ısınmaya atıfta bulunarak, yılın en soğuk zamanı olması gerekirken bahar havası yaşandığını esprili bir dille ekliyor.