Kürdistan olmasa Türkiye daha müreffeh olur muydu?

Sevan Nişanyan, Doğu ve Güneydoğu bölgelerinin (Kürdistan olarak anılan kesimin) Türkiye'ye bir yük olduğu fikrini yanlış buluyor. Ona göre, bu bölgenin Türkiye'ye katkısı sadece kişi başı gelirle ölçülemez; asıl ölçü, bölgenin Türkiye'nin diğer kesimlerindeki şirketlerin (örneğin Arçelik) satışlarına yaptığı katkıdır. Doğu illerinin sömürülmesi, Türk kapitalizminin büyümesinde ve güçlenmesinde önemli rol oynamıştır. Bu iller olmasaydı Türkiye, Bulgaristan veya Suriye gibi küçük bir ülke olarak kalır, büyük bir egemenlik alanının getirdiği örgütlenme sinerjisinden yoksun olurdu; devletler bu yüzden her pahasına büyümek ister. İkinci olarak, işgalci devletlerin bu bölgeyi almaktan çekindikleri varsayımına karşı çıkıyor. Dönemin büyük güçleri (İngiltere, Fransa, ABD ve kısmen Rusya), Osmanlı'nın yıkıntısında yeni bir devletler düzeni kurarken, Kürdistan ihtimalini ciddiye almamışlardır. Denize çıkışı olmayan, dört düşman güçle çevrili, tarihsel olarak birlik göstermemiş, ortak siyasi irade ve yönetici sınıfı bulunmayan, her vadide ayrı aşiret ve beylik bilincinin hâkim olduğu bir coğrafyada böyle bir devlet yaşayamazdı. İngiliz Binbaşı Noel'in Kürdistan kurulması yönündeki coşkulu raporları ise dönemin yetkililerince “yine bu adam” denilerek okunmuş ve Noel görevden alınmıştır. Nişanyan, bu kararın yüzde yüz doğru olduğunu savunmaktadır.