Mülteci Kampları ve Yapay Zeka Üzerine Düşünceler

Sevan Nişanyan, önce bir mülteci kampındaki vahim durumu anlatıyor: Başlangıçta zeytinlikler arasında serbest giriş çıkışa izin veren çadır kentin, sonradan dikenli tellerle çevrilip hapishaneye dönüştürüldüğünü, insanların dışarı çıkmasının yasaklandığını ve unutulmaya terk edileceklerini söylüyor. Ege Denizi'nde sürekli yaşanan ölümlere, yasadışı geri göndermelere dikkat çekerek, mülteci politikasının kötü bir noktaya gittiğini ve durumun çaresizliğini dile getiriyor. Ardından “Natural Language Processing” konusundaki soruya yanıt veriyor; bu teknik konuda bilgisi olmadığını belirtiyor. Fakat yapay zeka üzerine düşüncelerini paylaşarak, bunun bir göz boyama, teorik kafa karışıklığı ve cehalet ürünü olduğunu, insan zihninin orta çağdan beri fazla ilerleme kaydedilmeden ilkel bir model üzerine inşa edilmeye çalışıldığını savunuyor. Yapay zekadaki mantık sakatlığını, tipik bürokratik zihniyetin bir yansıması olarak görüyor.