Çöken Refah İdeali ve Toplumsal Çöküş

Sevan Nişanyan, 20. yüzyılın ikinci yarısında sunulan ev sahipliği ve düzenli emeklilik idealinin 21. yüzyılda çöktüğünü, gençlerin büyük paralar kazanmadan ev sahibi olamayacağını anlatıyor. Herkese yayılan üniversite eğitiminin işlevsizleştiğini, topluma faydalı ve saygın bireyler yetiştiremediğini belirtiyor. Medeni yaşamı mecbur kılan aile ve toplumsal çevre bağlarının ortadan kalkmasıyla patlayıcı bir toplumun oluştuğunu, bu toplumun iyileşmeden önce çok daha kötüye gideceğini, sokaklarda şiddetin artacağını ve ülkelerin yönetilemez hale geleceğini öne sürüyor. Polisiye tedbirlerin ancak geçici krizleri kontrol edebileceğini, toplumu yönetmek için bireylerin topluma inanması ve onu korumak için sürekli teyakkuzda olması gerektiğini vurguluyor. Ekonomik asgari refah sağlanamadığı gibi inanç, cemaat, aile gibi diğer yaşam dayanaklarının da yok edildiğini, bu nedenle Batı toplumlarında ve Türkiye'de durumun çok daha vahim boyutlara ulaşacağını söylüyor. Son olarak, umudunu ve dayanaklarını kaybetmiş genç erkekleri ayıplayan, onlara 'Allah belasını versin' gibi ucuz küçük burjuva tepkileri gösterenlere karşı daha dikkatli olunması gerektiğini belirtiyor.