Yasak Bürokrasisi ve Polis Devleti Mekanizması

Sevan Nişanyan, ifade özgürlüğüne getirilen yasakların gerçekte düşünce ve görüşlerin yayılmasını engellemediğini, tıpkı uyuşturucu yasağında olduğu gibi yalnızca devasa bir polis ve bürokrasi mekanizması inşa ettiğini anlatıyor. Yasakları uygulamak için savcı, yargıç, bilirkişi, gümrük memuru, denetleme kurulları ve itiraz mahkemeleri gibi çok sayıda kurum ve personel gerektiğini; insanların ise adlarını gizleyerek veya risk alarak düşüncelerini bir şekilde ifade etmeye devam ettiğini belirtiyor. Yasaklamanın iki temel sonucu olduğunu vurguluyor: Yöneticilere acımasız ve güçlü bir maço imajı kazandırmak ve içinden bir daha çıkılamayacak, kendi varlığını sürekli yeni tehditler üreterek koruyan bir bürokratik bataklık yaratmak. Bu sistemin vergilerle beslendiğini ve en pratik çözümün ifadeleri serbest bırakmak olduğunu savunuyor.