Ermeniler neden Hıristiyanlığı seçti de Kürtler seçmedi

Sevan Nişanyan, Kürtlerin ve Ermenilerin din seçimlerini tarihsel süreç içinde açıklıyor. 4. yüzyıldan itibaren bölgenin yerleşik, şehirli ve otorite tanıyan kesimleri üst kültür olarak Hristiyanlığı benimseyip Ermeni olurken, Hristiyanlığı benimsemeyen göçebe hayvancı topluluklar Kürtlerin ataları oldu. İslam geldiğinde bazı Kürt liderleri pratik faydalar nedeniyle bu dini seçti ancak bu yavaş ilerledi. 13. yüzyılda Yezidilik (İslam sonrası bir oluşum) ortaya çıktı ve birçok Kürt bu yola girdi. 16. yüzyılda Kürt beyleri Osmanlı ile işbirliği yaparak Alevilik ve Şiiliğe karşı Sünni İslam’ı benimsedi. 19. yüzyıl ortalarına dek Kürtlerin Müslümanlığı oldukça yüzeyseldi; Osmanlı egemenliğinde Müslüman görünen birçok Ermeni Kürt sayılıyordu. Feodal yapının çöküşüyle 19. yüzyılda Nakşibendilik (özellikle Halidiye kolu) büyük bir toplumsal işlev üstlenerek Kürtleri bölgenin en Müslüman ve en Sünni topluluğu haline getirdi. Bu dönüşüm oldukça yenidir. Ayrıca 'Yezdi' değil 'Ezidi' telaffuzunun daha doğru olabileceği ancak tek bir doğru telaffuzun olmadığı belirtiliyor.