Müzisyenlikte Doğu ve Batı Ayrımı

Sevan Nişanyan, Batı'da 18. yüzyılda müzisyenlerin saray ya da kilise himayesine girerek geçim sağladığını, 19. yüzyılda bu imkânlar azalınca halka açık konser salonları ve opera kurumlarının ortaya çıktığını anlatıyor. Osmanlı'da ise böyle kurumsal bir gelir modeli olmadığını, müzisyenlerin ciddi para kazanabileceği bir ortam bulunmadığını, bu yüzden kahvecilik veya bakkallık yapmak zorunda kaldıklarını belirtiyor. Sözlerini, Türk müziğinin en büyük bestecilerinden Mustafa Efendi'nin bile bakkal olarak anıldığını hatırlatarak bitiriyor.